سال ۹۷ بود که معنی کل قرآن رو برای بار دوم، خوندم و نظرم رو تیکه تیکه پست کردم و احساسم رو نوشتم. اینجا تمومش کرده بودم: کلیک . حالا بعد از ۵ سال دوباره شروعش کردم. اینبار با ترجمه محمد صادقی تهرانی. بازهم اگر بینابین به قول حسین "force" هام :) وقت کنم، بازهم میام احساسم رو مینویسم. یه کار به شدت واجب این روز ها دارم ولی میدونی؟ نمیتونم بدون کتاب روزهام رو به شب برسونم. پس کتاب این روز هام قرآنه به علاوه مثنوی قشنگم. چه ترکیبی بشود. نه؟ :)

پ.ن: از داشتن دوستی مثل تو از ته قلب خوشحالم: کلیک