همیشه فکر می کردم سهراب سپهری یه آدم گوشه گیر و غیر فعال بوده که بیشتر وقتش رو شعر می گفته و بس، فکر می کردم آدم منزوی بوده که یکجانشینی رو دوست داره، با این کتاب نظرم عوض شد، من نمی دونستم سهراب سپهری تعداد زیادی نمایشگاه نقاشی برگزار می کرده، نمی دونستم به کشور های دیگه سفر می کرده و توی اون کشور ها زندگی هم می کرده! نیویورک، هند، پاکستان، ژاپن و .... برام جالب بود.