صدای کن مرا، صدای تو خوب است
همیشه فکر می کردم سهراب سپهری یه آدم گوشه گیر و غیر فعال بوده که بیشتر وقتش رو شعر می گفته و بس، فکر می کردم آدم منزوی بوده که یکجانشینی رو دوست داره، با این کتاب نظرم عوض شد، من نمی دونستم سهراب سپهری تعداد زیادی نمایشگاه نقاشی برگزار می کرده، نمی دونستم به کشور های دیگه سفر می کرده و توی اون کشور ها زندگی هم می کرده! نیویورک، هند، پاکستان، ژاپن و .... برام جالب بود.
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۹۶ ساعت 18:20 توسط زینب
|
زینب هستم. ۳۰ سالمه. کتابدار یه کتابخونه باصفا و دوست داشتنی هستم توی یه شهر کوهستانی. اینجا احساسم رو راجع اتفاقات خاص با تک تک کتاب هایی که می خونم و بعضا سریال و فیلم هایی که میبینم، و خاطرات شغل جذابم میگم.